# Rüzgarın peşinde: Yelken, su, dağ ve gökyüzü > Samet Samyeli'nin rüzgârla hikâyesi: 2002'den beri Eğirdir Yelken Kulübü'nde yelken, Optimist'ten ILCA'ya, ILCA'da Akdeniz şampiyonluğu ve 13 madalya; rüzgâr sörfü, dalış, dağcılık, yamaç paraşütü ve motor. Source: https://samye.li/tr/outdoors/ Her yerde Rüzgar Samet Samyeli diye geçiyorum. Rüzgar aslında adım değil; ama o kadar çok işlendi ki artık ondan ayrılamıyorum. Soyadım Samyeli ise gerçekten bir rüzgâr: çölden esen sıcak rüzgâr, sam yeli. İtalyancası Scirocco. Altı yaşında, Eğirdir Gölü'nde bindiğim ilk yelkenli teknenin adı da Rüzgar'dı. Aslında her şey o yaşta belli oldu. O günden beri rüzgârın peşindeyim: önce yelkenle, sonra suyun altında, dağda ve son yıllarda gökyüzünde. Yıllar sonra kurduğum şirkete de bir rüzgârın adını verdim: Lodos. Sabır, karar ve hata üzerine bildiklerimin çoğunu rüzgârdan öğrendim.
Samet Samyeli sonbaharda, sarı yaprakların altında diz çökmüş; bir kolunda patilerini dizine koymuş İngiliz cocker'ı Lily, öbür kolunda kırmızı pantolonlu yeğeni Aybars.
Lily, İngiliz cocker'ım, ve canım yeğenim Aybars. Lily'yi bir trafik kazasında kaybettik; bu fotoğraf ondan kalan en güzel sonbahar.
- **Yelkene başlangıç:** 2002, altı yaşında - **Kulüp:** Eğirdir Yelken Kulübü, Eğirdir Gölü, Isparta - **Sınıflar:** Önce Optimist, sonra ILCA (Laser) - **En iyi derece:** ILCA'da Akdeniz şampiyonluğu - **Madalyalar:** 13 madalya ve 2 kupa ## Yelken
Siyah beyaz fotoğraf: ILCA teknesinde, gövdesi teknenin dışına uzanmış bir yelkenci; tekne rüzgârla yatmış, dalgalı suda ilerliyor.
ILCA'da, tekne yatmış, gövde dışarıda.
2002'de, Türkiye'nin en büyük göllerinden Eğirdir Gölü'nde, **Eğirdir Yelken Kulübü**'nde başladım. Hemen her yarışçı gibi **Optimist** ile: küt burunlu küçük bir tekne, bir çocuk, bir yelken. Oradan **ILCA**'ya, yani Laser'a, tek kişilik Olimpik tekneye geçtim. ILCA'da rüzgârla baş başasınız. Hatayı paylaşacağınız bir ekip yok; kötü bir startın tek sorumlusu sizsiniz. **ILCA'da Akdeniz şampiyonu** oldum; yarıştığım yıllar boyunca **13 madalya ve 2 kupa** kazandım. Yarışların bana öğrettikleri, hâlâ da öğrettikleri: - **Rüzgârı size ulaşmadan görün.** Bir sağanak, suyun üzerinde birkaç saniye önceden koyu bir leke olarak belirir. Onu ilk okuyan oraya ilk varır. - **Bir yarış yüz küçük karardır.** Tek bir parlak hamleyle nadiren kazanırsınız; herkesten daha az hata yaparak kazanırsınız. - **Devrilmek işin parçasıdır.** Herkes bir gün suya düşer. Farkı yaratan, tekneye en hızlı geri çıkandır. ## Suda
Suyun altından, ışığa karşı bir dalgıcın silueti: paletler, tüp ve yükselen hava kabarcıkları.
Tüplü dalış: yukarıda güneş, aşağıda sessizlik.
Suda yapılıyorsa yapıyorum. **Rüzgâr sörfü**, aynı rüzgârın başka bir tahtadaki hâli; yelkenle aranızda ellerinizden başka bir şey yok. **Kano**, karşıya geçmenin yavaş yolu. **Yüzme**, hepsinin başladığı yer. **Tüplü dalış** ise yarışın tam tersi: sessiz, yavaş ve tamamen nefesle ilgili. ## Dağ ve gökyüzü
Sarı otlu bir yamaçta koşarak kalkışa geçen yamaç paraşütçüsü; üstünde lacivert ve kırmızı kanat dolmuş, arkada karlı dağlar ve göl.
Kalkış anı: kanat dolmuş, rüzgâr yamaçtan yukarı esiyor.
Karada **dağcılık** ve **kamp**: uzun tırmanışlar, çadırda geceler, güneşten önce başlayan sabahlar. Havada **yamaç paraşütü**. Yıllarca rüzgârı sudan okuduktan sonra onu yukarıdan okumak tuhaf ve harika: bir termik, gölde bir sağanağın yaptığını yapıyor. Bir de **kayak** var; orada hâlâ acemiyim ve arada bir acemi olmak insana iyi geliyor. ## Yol
Gün batımında, ekin tarlalarının arasındaki dar bir köy yolunun kenarında duran siyah, yuvarlak farlı bir motosiklet; arkada tek bir ağaç ve alçalan güneş.
Akşamüstü, boş bir yol.
Bir de **cruiser** bir motorum var. Güçlü bir makine değil, hız için de almadım; ama beni yansıtıyor. [Müzik](https://samye.li/tr/music/) sayfama bakan, nasıl biri olduğumu zaten anlar: yuvarlak far, alçak bir sele, akşamüstü boş bir yol ve kaskın içinde bir classic rock şarkısı. Rüzgârı burada da yüzümde hissediyorum, sadece yelkensiz. ## Av
Sisli bir sabahta, omzunda tüfekle yandan görünen Samet Samyeli'nin silueti.
Sisli bir av sabahı.
**Lisanslı avcıyım**; tavşan ve kuş. Lisans kurallarla, sezonlarla ve sınırlarla gelir; onlarla birlikte de araziyi, havayı ve orada yaşayan hayvanları okuma alışkanlığı. Yelkenin rüzgârla ve suyla yaptığının aynısı. Avı babamdan öğrendim. Babam aslında bir balıkçı; ömrü boyunca hem karada hem suda avcılık yaptı. Beklemeyi, sessiz kalmayı ve ışığın gelmesini kollamayı ondan gördüm. En sevdiğim av sabahları hâlâ onun yanında olanlar.
Karlı bir yamaçta, güneş suyun üzerindeyken Samet Samyeli ve turuncu şapkalı babası, ellerinde tüfekleriyle yan yana; önlerinde İngiliz cocker'ı Lily oturuyor.
Canım babam ve Lily'yle, karlı bir av sabahı.
Masa başında da aynı şeyi yapıyorum: rüzgârı okuyorum, bir sonraki küçük kararı veriyorum.